Zamanı kısıtlı aileler
Time-poor families
Klinikte ailelerle konuşurken ortaya çıkan bir kavram: teorik bilgiye vakti olmayan, ama çözümü kendileri keşfeden aileler.A concept that emerged from talking with families in clinic: parents with no time for theory who nevertheless find the solution themselves.
Bu yazı Türkçe yayımlanmıştır.
Klinikte birçok öneriyi ailelerle tartışırken kendime bir kavram oluşturdum: zamanı kısıtlı aileler. İronik bir kavram gibi görünüyor; sonuçta zaman hepimiz için kısıtlı. Peki hangi gözlem beni bu kavrama yönlendirdi?
Klasik çocuk eğitimi ve çocuk ruh sağlığı kitaplarını görmüşsünüzdür; Türkçede oldukça az sayıda kaynak var ve bu kitaplarda pek çok öneri ve teknik yer alıyor. Ama çağımıza uyum göstermiş insanlar olarak hiçbirimizin bu kadar teorik bilgiye ayıracak vakti yok. Üstelik tekniklerin çoğu Batı kaynaklı; ya bize uymuyor ya da pek denenmiş görünmüyor.
İşe yarayan teknikleri toparlamak benim için zor olmadı; zor çocukları olan aileleri dinlemek yeterliydi. Şaşırtıcı olan, bu ailelerin çoğunun bunları kendilerinin keşfetmiş olmasıydı: epey vakit harcamış, birçok deneme ve yanılmadan sonra bu becerileri edinmişlerdi.
Bu teknikleri öğrenmek ve uygulamak için vaktimiz kısıtlı olsa da, bunu oldukça başarılı biçimde yapan ve bu konuda hafifçe başarısız olmuş olsalar da paylaşmaktan çekinmeyen ailelerden çok şey öğrendiğimi söyleyebilirim. Biraz zaman alsa da bunları maddeler hâline getirmeye çalışıyorum; klasik "10 adımda 10 adım" yazılarından biri olmasını istemem.